School II

November 2017

’s Middags zaten ze vol verhalen over hun eerste schooldag! Huppelend gingen we samen naar huis. Wat waren ze enthousiast en blij. Opgelucht ook, over het feit dat ze veel hadden begrepen van wat er door leraren en kinderen tegen hun was gezegd. En allebei hadden ze snel ontdekt dat wanneer ze hun schouders optrokken en grote ogen opzetten het voor iedereen duidelijk was dat ze het niet snapten. Ze praatten allebei al over “mijn vrienden”. En Casper was super blij met het potje voetbal waarin hij twee keer gescoord had. Hij zei dat “Australië veel leuker wordt door school”. Anne beaamde dat: “Dit is een gezellig land!”. Ze vulden elkaar aan toen ze Rob en mij uitlegden wat ‘Crunch & Sip’ is en wat de verschillende schoolbellen tijdens de lunchpauze betekenen.

Casper ging de uitdaging van een Engelstalige school aan op basis van ‘trial and error’. Hij begon gewoon te praten en door de reacties leerde hij wat wel en niet juist was. Engels, Nederlands en zelfs een beetje Duits door elkaar. Zijn juf had speciaal voor hem Google Translate aangezet op een van de computers in de klas. Volgens haar genoot de hele klas van het enthousiasme en de vragen van Casper en iedereen leerde op deze manier wat over taalopbouw en zinsconstructies.

Anne was veel stiller. Door de energie van Casper was het een beetje lastig om te peilen hoe het precies met haar ging. Zij vertelde over nieuwe soorten tikkertje en klapspelletjes, die ze van haar vriendinnen leerde tijdens de pauze. En dat ze veel lof kreeg over de mooie tekeningen die ze maakte en dat iedereen vond dat ze zo mooi aan elkaar schreef. Het verbaasde me dat Anne vertelde dat ze tot 10 had leren tellen. Maar toen zei ze dat ze niet durfde duidelijk te maken dat ze dat al wist. Net als bij de Engelse termen voor allerlei kleuren en het alfabet. Tot ze na een paar dagen zei: “Vandaag ga ik Engels praten”.

En dat deed ze. Ze was ’s middags zó trots op zichzelf. Ze durfde zelfs nog even terug te rennen naar Mr. Burdon om te vragen of ze de dag erna haar sportuniform aan moest. Wauw! Hij stak zijn duim naar me op. Prachtig, na een paar dagen observeren en denken, was zij nu ook een hele stap verder. Wat een kanjers!

Casper probeerde ons de spelregels van cricket bij te brengen, want dat speelde hij tegenwoordig tijdens de lunchpauze. En voor Anne was het na de eerste week al heel gewoon om haar vriendinnen ’s ochtends met een ‘hug’ te begroeten. Ik had met de kids al jaren zo’n avondritueeltje waarbij ik als afsluiting van de dag in de gang “Love you” tegen ze zei. En dan riepen zij vanuit hun bed “De paf joe” terug. Haha, en na twee weken hier op school antwoorden ze opeens met “I love you too”.

Casper en Anne begonnen in Australië halverwege de laatste schoolperiode van het jaar. Een schooljaar loopt hier gelijk met een kalenderjaar; het begint eind januari en eindigt één week voor kerst. Het jaar is opgedeeld in vier periodes van ieder 10 weken. Tussen die periodes hebben de kids lekker twee weken vrij en de zomervakantie duurt, net als in Nederland, zes weken. Casper en Anne konden nog net vijf weken naar school voor de Australische zomervakantie zou beginnen. Een zomervakantie waarin we de kerstboom gingen optuigen.

De openbare basisscholen, waar onze kinderen dus ook naartoe gaan, volgen sinds 2013 een nationaal curriculum en staan (internationaal) goed aangeschreven. Ongeveer 70% van de scholen is openbaar. Daarnaast zijn er scholen die niet door de overheid worden gereguleerd. Dat zijn die met een religieuze grondslag, met name Katholiek, en de private scholen. Volgens mij is de ‘schooldichtheid’ hoog, ik onze buurt staan op loopafstand zeker drie basisscholen en twee High Schools. Op al die scholen dragen de leerlingen een uniform. En buiten altijd een pet of hoed tegen de zon. Na een week of twee maakte Anne een opmerking over hoe leuk zij haar ouderwets geruite jurk met kraag vond. Ik denk dat dát is wat men bedoelt met ‘kinderen zijn zo flexibel’.

Casper en Anne zitten in een klas met net geen 30 leerlingen. Tussen de 25 en 30 leerlingen per klas is hier normaal. Voor de klas staat vaker een vrouwelijke docent dan een mannelijke. Kinderen kunnen in het jaar dat ze vijf worden met school beginnen. Tussen zes en zestien jaar zijn kinderen verplicht onderwijs te volgen. Maar het lijkt erop dat de leerplicht minder streng is, of minder streng wordt gecontroleerd, dan in Nederland. We hoorden dat zelfs de schooldirecteur samen met zijn gezin een paar weken op vakantie was gegaan buiten de schoolvakantie… En zo hoorde ik aan het einde van de zwem-sportdag dat ik Casper en Anne rond lunchtijd al had kunnen ophalen. Als je het maar meldt bij de leraar natuurlijk. Bleek dat heel veel ouders dat wél hadden gedaan.

Een normale schooldag is van 9 tot 15 uur. Kinderen zijn welkom op het schoolplein vanaf 8.30 uur. En op alle Public Schools geldt een continue rooster. Dus zet ik elke dag boterhammen, twee gezonde snacks en een flesje water klaar, waarmee Casper en Anne hun koelboxjes (!) vullen. De eerste snack noemen ze ‘Crunch & Sip’. Om 9 uur mogen leerlingen tijdens de les iets gezonds eten, bijvoorbeeld een krakend worteltje. En een ‘sip’ water drinken. Het is een overheidscampagne om gezond eten bij kinderen te stimuleren. Bovendien, dat is volgens mij in Nederland ook wel bekend, bevordert een gevulde maag de leerprestaties en concentratie. Dan is om 10.45 uur de eerste pauze, noemen ze ‘recess’. Ik kende dat woord alleen van de politieke vakantieperiode. Het woord is bijna te chique voor Australië; het land waar veel woorden worden afgekort en verbasterd. Anyway, tijdens recess gaan alle leerlingen 20 minuten naar buiten en eten ze de tweede, hopelijk ook gezonde, snack.

De lunchpauze is van 12.35 tot 1.25 uur. De eerste 10 minuten zijn bedoeld om je lunch op te eten. Daarna gaat de schoolbel als teken dat ‘first half lunch’ is aangebroken. Duurde even voordat ik begreep wat het verschil is met ‘second half lunch’, dat ook met een bel wordt aangekondigd. Casper en Anne hadden natuurlijk veel sneller door dat ze na de tweede bel ook op het klimrek mogen spelen. Ik vermoed dat het met het aantal toezichthoudende leraren op het plein en veld te maken heeft. Die tweede bel betekent dat zíj hun lunch op moeten hebben.

Tijdens speeltijd gaat de kantine open. Dus dan kun je toch nog iets ongezonds eten. Ik werk er soms als vrijwilliger en kan je uit betrouwbare bron melden dan er heel veel ijsjes, zakjes zoute popcorn en choco chip cookies worden verkocht. En dan heb ik het nog niet over de vooraf bestelde pizzapunten, lasagnes, kipnuggets en nacho chips die we als lunchorders warm maken. De kantine draait volledig op vrijwilligers en alle opbrengsten zijn voor de school. Dat dan weer wel. Ik moet bekennen dat ik wat gewetensbezwaren heb bij al dat voedsel, maar die onderdruk ik. De kantine biedt mij namelijk de gelegenheid om nieuwe mensen te ontmoeten met wie ik uren kan kletsen.

Van de gepassioneerde schooldirecteur hadden we tijdens het kennismakingsgesprek al gehoord dat de vakken taal en rekenen de meeste aandacht krijgen. Maar we ontdekten snel dat er veel verrassende, extra vakken worden gegeven. Zo volgde Casper een paar lessen Japans. En meldde Anne zich al vóór de zomervakantie aan bij de schoolband. Ze speelt nu dwarsfluit en noemt zichzelf een “fluitist”. Ze krijgt twee keer per week, onder schooltijd, les van een gespecialiseerde muziekdocente. Onder haar begeleiding speelt de band leuke nummers die serieus goed klinken.

Ik vond Annes verhaal over het kleed ook interessant; haar meester roept de klas ’s ochtends een paar keer bij elkaar voor het digibord op het vloerkleed. Zittend op de grond krijgen de leerlingen dan een klassikale uitleg over de les die ze daarna aan hun eigen tafeltje maken. In het klaslokaal van Casper ligt ook zo’n kleed. We hebben alle vier veel geleerd de eerste weken hier op school!

Benieuwd naar het vervolg? Volg mijn blog door in de rechter kolom je mailadres in te vullen. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s