Familie

30 april 2018

Het was een beetje gek en fijn tegelijk om een “koppie koffie” aangeboden te krijgen. Een week geleden ontving ik op mijn blog over het straatbeeld een uitgebreide reactie van iemand die ik niet kende. De woorden waren meelevend, warm en gaven ze mij een goed gevoel. Nog geen uur later noemde Rob precies die naam met de vraag of ik meeging op familiebezoek in Wollongong. Dat was geen toeval, want Renee zocht contact met haar neef.

Rob en ik waren op zoek naar een bestemming voor een mini-vakantie in de tweede week van de herfstvakantie. Maar er werd regen en kou voorspeld en daardoor waren we wat besluiteloos geworden. Renee nodigde ons uit om de dagen bij haar en haar gezin in huis door te brengen. Wij bouwen nog steeds aan onze sociale contacten en hadden zin om nieuwe mensen te ontmoeten. Dus wij dachten: doen!

En zo stonden wij woensdag rond lunchtijd met onze koffer voor hun deur. Renee deed open en haar man Richard, dochter Annalise en een kwispelende Charlie stonden nieuwsgierig in de hal op ons te wachten. Drie Hollandse zoenen en een warm welkom, misschien een beetje onwennig maar ook vol goede zin. We glimlachten samen bij het Delfts Blauw en waren vol verwachting over deze ontmoeting. Wat een bijzonder begin van onze vakantie. We waren in een werkelijk prachtig huis, een villa uit de jaren dertig. Paneeldeuren met art deco beslag, Australisch hardhouten vloeren en hoge plafonds. En heel veel, met smaak ingerichte kamers. Muren in pastelkleuren die perfect pasten bij de accessoires. Leuke details waren de magneten op de koelkast in de vorm van de groen geschilderde, houten huisjes uit de Zaanse Schans, het vaasje met de Amsterdamse Westertoren en de blauw-witte onderzetters met een tulp.

Een grote avocado boom (had ik nooit eerder gezien) stond vol vruchten midden op het terras achter het huis. Vanaf dat terras was de halfronde erker van de woonkamer goed te zien. Het huis ligt tegen een heuvel en kijkt uit over de stad en de bergen erachter. Wij hadden meteen veel om over te kletsen. En te lachen. Casper was heel blij met de kleine aanmoediging van Richard om na de lunch een duik te nemen in het zwembad. Daarna namen Richard en Renee ons mee om een eerste indruk te krijgen van Wollongong. We pasten met zijn allen makkelijk in de vierwielaangedreven Toyota Landcruiser. Vanaf Mount Keira keken we uit over de grote stad en de oceaan erachter, maakten een wandelingetje en reden daarna via een mijngebied met karakteristieke, houten ‘miners cottages’ en een aantal bijzondere (lees: idioot-grote) nieuwbouwhuizen naar de twee vuurtorens aan de kust. We genoten samen van de laatste zonnestralen tot het “wine o’clock” was en we weer terug naar hun huis reden. Renee had een maaltijd voorbereid, die we samen opaten aan de grote, statige tafel. Renee en Richard stopten ons vol met toeristische ideeën om te bekijken en te doen de komende dagen. Rob maakte snel een paar aantekeningen. Annalise vertelde met veel overtuiging over haar wens om een deel van haar studie in Maastricht te kunnen volgen. Terwijl ze vertelden over hun reizen naar Nederland en Europa werden mij de familiebanden en de sterke binding met ons land steeds duidelijker. Zowel de ouders van Renee als die van Richard zijn vanuit Nederland geëmigreerd naar Australië. Annalise heeft “opa’s en oma’s”. De moeder van Renee is de zus van Rob’s vader, Rob en Renee zijn neef en nicht. Heel bijzonder om ’s avonds nagenoeg accentloos “weltrusten en slaap lekker” gewenst te worden.

De volgende ochtend zei Casper dat ze wel een hotel konden beginnen, omdat hij Renee, Richard en Annalise “zo beleefd” vond. Ook was hij, net als wij trouwens, onder de indruk van het uitgebreide ontbijt. De serieuze plannen om een bed & breakfast in dit huis te beginnen werden met ons gedeeld. Bij deze de eerste aanbeveling!

Wij trokken er met z’n viertjes op uit, de suggesties van Renee en Richard volgend. In Kiama bezochten wij de Blowhole. Een groot gat in de vulkanische rotsen waardoor, als de omstandigheden goed zijn, de oceaan omhoog spuit. Maar er gebeurde weinig. Er bestaat een app voor vloed, haha. Dus zouden we aan het einde van de middag terugkomen. We hebben iets verder naar het zuiden, waar de rotsen nog steeds zwart en bruin-rood zijn, uren naar schelpen gezocht. Herfstig zonnetje, uitzicht op Seven Miles Beach en het geluid van de golven. We vergaten de tijd en vonden mooie schelpen waaronder twee, grote, met parelmoer beklede Abalone schelpen. Anne zag een octopus, die door het lage tij ingesloten was geraakt in een plas water. Daarna zochten we nog geconcentreerder en vonden ook zee-egels en zeesterren. “Veel leuker dan een dierentuin!”, riepen Casper en Anne.

In het oude stadje Berry, sfeervol door zijn oude, typisch Australische, houten huizen, hebben we in het beroemde ‘Sourdough Cafe and Bakery’ heerlijk geluncht. In de herfst staan er nog zo veel planten en bomen in bloei! Aan het einde van de middag zijn we snel teruggereden naar de Kiama Blowhole. Sensatie als de oceaan het water meters hoog de lucht in spuit! Casper en Anne, die moe waren van de zeelucht en de volle dag, waren meteen weer helemaal alert. Er is ook een ‘little blowhole’, die gewoon in de Lonely Planet beschreven staat, maar veel minder bezoekers telt. Die was misschien nog wel gaver. Hij ligt mooi in een baai en daardoor kun je de hoge (de ‘goede’) golven zien aankomen en aftellen tot hij spectaculair en krachtig zijn waterstralen omhoog spuit. Op weg naar ons logeeradres zat Casper achter in de auto te glunderen met zijn natte haren. ’s Avonds aten we broodjes ‘pulled chicken’ met koolsalade; heerlijk én erg Aussie.

Happy King’s Day! Verbaasde blikken toen wij in onze oranje kleding beneden kwamen. Korte cursus Nederlands Koningshuis. In Hollandse temperaturen, we droegen voor het eerst weer lange broeken en ritsten onze vesten dicht, trokken we wat meer het binnenland in en hebben daar Saddleback Mountain verkend. Door onze kleine verrekijker zag ik een groep kangoeroes liggen in een weiland. We reden langs oude stadjes en dorpen, ontdekten een meer authentiek Australië (hoewel we nog veel meer moeten zien natuurlijk). Zagen grote boerderijen, bijna allemaal gelijkvloers met rondom een veranda en een statige oprijlaan. Ze lagen boven op een heuvel of tegen een berghelling; die moeten prachtig uitzicht hebben over dit landschap. Casper vertelde dat hij het fijn vindt om aan het einde van de dag alle avonturen te kunnen delen met Annalise, Renee en Richard. “Alsof ik het met opa en oma deel”. Dat vond ik zo aandoenlijk. We likten onze vingers af bij de ‘Famous Robertson Pie Shop’, aangeraden door een collega van Rob en door Richard. Het was eigenlijk net een snackbar, maar het was er hartstikke druk en de hartige taartjes smaakten zalig.

De Minnamurra Rainforest wandeling was ook weer een prachtige. Behalve de imposante bomen met lianen, de varens en Cabbage palmen, die we inmiddels een aantal keer gezien hebben, zagen we ook de liervogels rondscharrelen. Daarna zijn we haarspeldbochten draaiend, en mogelijk een beetje de verkeerde kant op, weer naar Wollongong gegaan.

Zaterdag was het regenachtig en hebben we het Science Park bij de Universiteit bezocht. Een museum waar kinderen, en volwassenen, alles mogen aanraken en proefjes kunnen doen. Elektriciteit, geluid, de bekende pendule van Foucault, astronomie, werktuigbouwkundige en natuurkundige opstellingen, psychologische testjes en een interessant mini-college over de overeenkomsten en verschillen tussen bellen en ballonnen. Een jongetje dacht out of the box en ontdekte dat een overeenkomst is dat ze, ook in het Engels, allebei met een B beginnen.

Zaterdagavond zijn we als afsluiting van deze bijzondere ontmoeting met de hele familie uit eten gegaan. Tante Marie, de moeder van Renee, was er ook bij. Het was erg leuk om haar te ontmoeten. Rob deelt absoluut een aantal uiterlijke familietrekken met haar. We hebben heerlijk gegeten, gepraat en gelachen. En de ‘bring your own (BYO)’ wijn gedronken, een fenomeen dat we inmiddels ook begrijpen.

Ik vond het een beetje verwarrend om veel over Nederland te praten en het Australische leven steeds te vergelijken met het Hollandse. Ik heb me de laatse zeven maanden (zo lang al weer!) gestort op het leven, de mensen en de cultuur hier. En hoewel ik me nog steeds heel Dutch voel, probeer ik dat ook los te laten. Toen het in Nederland zo warm was aan het begin van de lente, voelde ik me voor het eerst wat ‘disconnected’. Wij hadden juist te maken met lagere temperaturen en waren in afwachting van de herfst. In sommige opzichten is het hier beter en ruimer, maar Nederland voelt nog zo eigen en makkelijker. Ik baal van het feit dat ik de details en finesses van een anekdote niet in vlekkeloos Engels uitgesproken krijg. Hoe sneller ik wil, hoe sulliger mijn woordkeuze. Wat geniet ik dan van mooie Nederlandse zinnen en woorden, kleine woordspelinkjes of grappige dubbelzinnigheden. Het lijkt mij ook nog steeds makkelijker om thuis iets te regelen, simpelweg omdat ik weet waar te beginnen. Of even een stukje fietsen… Toch voelde het geborgen om over Nederland te praten met verre familieleden, die ook heel goed begrijpen hoe het is om in Australië een leven op te bouwen.

Zondag hebben we nog een bakkie koffie gedronken met tante Marie. Even bijkletsen in een café naast het strand van Bulli. En dat je dan naar huis rijdt met de oude kaas die tante Marie zelf ook zo lekker vindt. Een voordeel van familie in de buurt.

Renee, Richard, Annalise and tante Marie, thank you so much for your warm welcome and hospitality, for all your stories about both sides of the world. It was a pleasure meeting you. Tot ziens!

Wil je het ook van de andere kant bekijken? Volg mijn blog door in de rechter kolom je mailadres in te vullen. 

3 gedachtes over “Familie

  1. Renee Tenhave

    It was a pleasure to have you all here in our home. Richard and I are very happy to be the kids Australian ‘Opa’ and ‘Oma’ ! Feel free to visit again.

    Like

  2. Jakko

    Hallo familie Maris,

    Wat hebben we weer genoten van je verhaal Winnie! We horen het graag wanneer de bed en breakfast open gaat 🙂

    gr. Jakko

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s