School III

Ze spreken Engels. Anne zelfs met een Aussie accent. Het is geweldig om ze te horen kletsen met vriendjes. Eind juli zijn ze vrolijk begonnen aan de derde termijn van dit schooljaar. En wauw, wat namen ze voor de wintervakantie mooie rapporten mee naar huis! Beiden scoren op het niveau dat past bij het ‘year’, de groep, waarin ze nu zitten. Toen we uit Nederland vertrokken was Anne net in groep 5 begonnen, wat overeenkomt met haar huidige klas in ‘year 3’. Maar Casper zit al in ‘year 5’ (groep 7) en heeft dus door de overgang naar het Australische onderwijssysteem een groep overgeslagen. Zijn juf vertelde tijdens het 10-minuten gesprek, dat ze zich aan het begin van het schooljaar had voorbereid om Casper meer aandacht en uitleg te kunnen geven, maar dat hij het nauwelijks nodig heeft. Hij kreeg een groot compliment van haar over de vragen die hij stelt ter verduidelijking van de stof en opdrachten. Als ik zie in welke vriendengroep hij terecht is gekomen, is het goed dat we het advies van de directeur over zijn plaatsing hebben gevolgd. Spelen, sporten en leren met leeftijdsgenoten doet hem goed. Het enige waar ik nog aan moet wennen, is dat hij na ‘year 6’ ook nog één jaar naar high school zal gaan.

Ook met Anne gaat het heel goed op school. Nu ze de taal machtig is, durft ze tijdens groepsdiscussies in de klas haar ideeën te delen. Rekenen vindt ze heel leuk. Ik verbaasde me erover dat ze al met breuken rekent. Volgens mij heeft ze door de overgang de eerste uitleg daarover gemist. Haar juf vertelde ons dat ze Anne’s zelfvertrouwen ziet groeien. Ook kreeg ze veel lof over haar creativiteit. Het is zo fijn om te zien dat ze een paar goede vriendinnen heeft gevonden. Voor beiden is schrijven nog het moeilijkst, maar dat is dan ook de laatste fase van een nieuwe taal leren. Naast de academische en sociaal-emotionele ontwikkeling geven de rapporten ook aan hoeveel ‘effort’, moeite en inspanning, wordt gestopt in het leren van de verschillen vakken en vaardigheden. Super om te lezen dat Casper en Anne zich enthousiast en leergierig inzetten op school. Na de 10-minuten gesprekken waren Rob en ik zó opgelucht, beetje dronken van alle goede berichten liepen we naar huis.

Taal en rekenen zijn de vakken waaraan de meeste tijd wordt besteed. Hier heet dat ‘literacy and numeracy’, vind ik zo mooi klinken. Inhoudelijk lijken de vakken op hoe het in Nederland wordt onderwezen. Met bewondering keken wij tijdens de rapportbespreking naar één van de opstellen die Casper had geschreven. Twee kantjes vol over milieubewuster leven. Schijnt hij maar 50 minuten voor nodig te hebben. Casper en Anne krijgen allebei ondersteunende les in Engels. Die bijlessen, speciaal voor kinderen met een niet-Engelse moedertaal, worden door school geregeld en tijdens de normale schooluren gegeven. Casper is er inmiddels een beetje klaar mee, maar dat komt vooral omdat hij het lastig vindt te onthouden wanneer hij de klas uit mag om naar mrs. Black te gaan.

Bij taal hoort ook dat alle leerlingen, twee keer per schooljaar, een speech geven. Ik vind dat hier wel ‘een ding’ hoor. Waar in Nederland kinderen worden aangemoedigd om tijdens een spreekbeurt iets te vertellen over hun hobby of huisdier, ligt hier de nadruk op een pakkende opening, oogcontact maken, minimale spreektijd en een gestructureerde opbouw om je luisteraars te overtuigen of een nieuw inzicht te bieden. In de brief aan de ouders stond ook benadrukt dat het onderwerp en het taalgebruik geschikt moesten zijn voor het basisschool publiek? Onderwerpen die werden gesuggereerd: gezondheid, roem, omgeving, vriendschap, technologie, vrijheid of familie. Casper koos voor de extreme droogte in New South Wales. Anne vertelde afgelopen donderdag hoe leuk en gezond muziek maken, en dwarsfluiten in het bijzonder, is.

Casper en Anne krijgen behoorlijk wat huiswerk en “hebben woensdag middag niet eens vrij!” Elke week worden ze geacht tien nieuwe woordjes te leren spellen. Om hun effort te vergroten, vragen Rob en ik dan naar de betekenis. Daarnaast maakt Anne elke week twee pagina’s met rekenopdrachten. Casper heeft als senior leuke huiswerkopdrachten, vind ik. Hij moet ze zelf plannen; aan het begin van term 2 kreeg hij twaalf opdrachten mee die aan het einde van term 3 af moeten zijn. Plus nog een stencil met negen zogenaamde non-traditional homework opdrachten. Reken maar uit. Hij moet onder andere een stop-motion filmpje maken van ‘iets’ dat verandert. Hij heeft buiten een appel op een schaaltje gelegd en is blij dat het ding nu eindelijk begint te verschrompelen. Hij moest ook een positief krantenartikel vinden om samen te vatten en een eigen interpretatie van een bekend kunstwerk maken. In de eerste periode heeft hij de watersnoodramp van 1953 met LEGO nagemaakt en vertelt over de Deltawerken.

Anne heeft tien weken les gehad over de Japanse taal en cultuur. In de huidige periode leert ze portret tekenen. Ze wist ons ook van alles te vertellen over de Aboriginal geschiedenis en Casper maakt nu samen met anderen een soort vliegmachine die langs kabels door de klas kan bewegen. Er was dit jaar ook een reeks lessen over gezond leven (zonder drugs en alcohol) en het menselijk lichaam. Naast taal en rekenen bestaat het curriculum uit lessen in creatieve kunsten, de samenleving en haar omgeving, persoonlijke ontwikkeling, gezondheid en lichamelijke opvoeding en wetenschap en technologie. Extra curriculair kun je lid worden van het koor, de schoolband of schaakclub. Anne begon vorig jaar meteen met dwarsfluiten. Op maandag en dinsdag krijgt ze, tijdens schooltijd, muziekles.

Er wordt véél tijd besteed aan sport. Het beeld dat Australië een sportland is, klopt. Elke vrijdag wordt het overgrote deel van de dag buiten op het veld doorgebracht. Anne heeft begin dit jaar auditie gedaan voor de ‘girls dance group’ en studeert nu tijdens de lunchpauze op donderdag een showballet in. Eerder dit jaar had zij op woensdagen ‘Gymnastrixs’, soort combinatie van turn- en acrobatieklessen. Nu dat is afgelopen is er elke dinsdagmiddag wat ze noemen ‘sports in school’. Daar doet Caspers klas ook aan mee. Casper krijgt deze periode bovendien dansles in de cha-cha, tango, salsa en jive. De begeleidende brief lichtte toe hoe goed die lessen zijn voor de omgang tussen jongens en meisjes, hun lichaamshouding en zelfvertrouwen. Over een paar weken gaan we naar zijn dansgala kijken, waar hij in zwarte pantalon, overhemd en met een gele band om de taille moet verschijnen. Casper is geselecteerd voor het schoolvoetbalteam. Hij traint donderdagochtend voor schooltijd en speelt elke vrijdagmiddag een wedstrijd tegen een ander schoolteam uit de regio. Volgende week proberen Casper en Anne zich te kwalificeren voor het junior softbalteam. Ze hebben al verschillende, specifieke sportdagen gehad; zwem-, veldloop- en atletiekwedstrijden (op een echte atletiekbaan).

Ik ben blij dat Casper en Anne hun plek gevonden hebben op deze school. Achteraf viel het best mee…

Wil je het ook van de andere kant bekijken? Volg mijn blog door in de rechter kolom je mailadres in te vullen. 

2 gedachtes over “School III

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s