Hallo!

Toen we in het begin nog alles aan het regelen waren, begon ik goed voorbereid aan een gesprek. Als ik iets op school ging afgeven, een abonnement wilde aanvragen of als er iets moest worden doorgeven aan de huisbaas. Gewoon even nadenken over de juiste termen en een duidelijke introductie. Terwijl ik op een balie afstapte of de telefoon oppakte, in gedachte herhalend wat ik wilde zeggen. Dus ik helemaal klaar om het gesprek aan te gaan. Vraagt een Australiër eerst: “How are you going?”

Dat had ik niet geoefend! Ik was zo gefocust op wat er nog ingeleverd of geregeld moest worden, dat de Hollandse directheid op het puntje van mijn tong lag. De vraag of alles goed met me ging, bracht me helemaal van mijn stuk. En het is ook nog niet klaar met die openingsvraag. Je hoort daar iets op terug te zeggen en dan vervolgens in één adem ook nog beleefd te vragen hoe het met de ander gaat. Zo’n vriendelijk begin kost best wat tijd.

Voordeel van deze openingsvraag is dat er even een momentje is om elkaar te zien, in plaats van meteen ter zaken te komen. “Hoi, ik wil …” is misschien ook wel te snel. Aan de andere kant las ik dat het gebruiken van de How-are-you zin al heel oud is en helaas niet echt veel inhoud meer heeft. Het is vooral de bedoeling te zeggen dat het goed met je gaat. Je antwoordt niet dat je hoofd vol ingewikkelde woorden zit om iets belangrijks geregeld te krijgen. Ik begon met te zeggen dat ik me ‘fine’ voelde, maar dat is toch niet positief genoeg. Het is beter om ‘good, great of very well’ te zeggen. Kort en optimistisch, hoewel ik ‘not too bad’ ook vaak hoor. Dat vat ik, vanuit mijn Nederlandse referentiekader, op als licht sarcastisch en daar kan ik wel om grinniken. Vorige week antwoordde iemand: “Not too bad… for a Monday afternoon.”

Had ik dus weer iets nieuws te oefenen; een juiste, Australische introductie van een gesprek “Hello, how are you?”. Terugdenkend was het soms een hilarisch leerproces. Ik kreeg het de eerste tijd echt mijn mond niet uit! De Hollandse directheid moest ontwend worden en de verschillende varianten van de vriendelijke opening eigen gemaakt. Ik haalde de verschillende varianten en de logische volgorde nog wel eens door elkaar. Maar dat leverde me wel grappige en juist daardoor persoonlijke kennismakingen op.

In Nederland zijn we gewend om bij de dokter, het gemeentehuis of als je je pakketje ophaalt bij het postkantoor aangesproken te worden met meneer of mevrouw Achternaam. Hier word je overal, of je nou in een winkel of bij een overheidsinstantie bent, aangesproken met je voornaam. Rob en ik misten de eerste twee oproepen voor onze afspraak toen we in het grote kantoor van Medicare waren, omdat wij wachtten naar onze achternaam. Ik vind het een leuke, persoonlijke manier; open en verfrissend.

Dat de meeste vrouwen geen handen schudden bij een eerste kennismaking, vind ik dan weer opvallend afstandelijk. Ik stak mijn hand als vanzelf uit, blij weer iemand te leren kennen, en dan kreeg ik van die slappe, schuchtere handjes terug. Soms zelfs gepaard met een “Oh?”. Ze stellen zich gewoon voor door “I am Voornaam” te zeggen. Niet altijd aan het begin van het gesprek, waardoor ik me na een paar informatieve zinnen laat verrassen door een late voorstelronde.

Als je elkaar eenmaal kent, begroet je elkaar ook op straat in het voorbijgaan. “Hey Winnie, how are you going today?” Eerst hield ik dan mijn pas in om met een mooie volzin te kunnen antwoorden: I am good, thanks. How are you?”. Inmiddels is dat ingekort tot een ontspannen “Good, thanks. Yourself?” Ik boek vooruitgang. Cheers!

Wil je het ook van de andere kant bekijken? Volg mijn blog door in de rechter kolom je mailadres in te vullen. 

Advertenties

3 gedachtes over “Hallo!

  1. José Boersma Nonner

    Lieve Winnie,
    Dank voor je ontzettend leuke- en leerzame- berichten! Ik lees het altijd.
    Wat een bijzondere ervaring is het voor jullie allemaal en wat doen de kinderen het goed.
    Zal wel heel leuk Ijn als volgende maand je ouders komen.
    Liefs, ook van Jan, José

    Like

  2. Cindy Bruin

    Wat leuk geschreven. Op Facebook zag ik je blog voorbij komen bij wereldvrouwen.
    Omdat mijn blogs niet op wereldvrouwen gedeeld mogen worden (ivm koppeling Website) hebben wij een eigen pagina gemaakt “wereldvriendinnen” daar mogen alle bloed en leuke en positieve dingen gedeeld worden. Zou je het leuk vinden om lid te worden?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s