Lentebloeiers

Ik moet denken aan zo’n kleurplaat die we op de basisschool kregen met in elk kwadrant één duidelijk herkenbaar seizoen. Ik besprak het met Casper en Anne, die keurig de kenmerken van de Nederlandse jaargetijden opsomden. In Sydney zien wij nu niet die mooie lichtgroene glans in het bos verschijnen. Hier was en blijft het groen.

Anne: “In Sydney is het lente als het weer dertig graden is en we naar het strand kunnen.” En op de vraag hoe de zomer zich dan manifesteert, zei ze: “Dan is het veertig graden.” Dus hoewel de seizoensovergangen voor ons, door gebrek aan ervaring, misschien nog een beetje onduidelijk zijn, vind ik die altijd groene en bloeiende natuur in Sydney vooral verfrissend. Interessant ook en verrassend, ik kijk daarom altijd uitgebreid om me heen in de tuinen en parken. Ook tijdens de herfst en winter.

Casper had afgelopen week een bijzondere lente ervaring. Hij werd “ge-swooped” door een zwart witte Magpie. Een raafachtige vogel die in deze tijd van het jaar zijn nest verdedigt door rakelings over je hoofd te suizen en je met een apart klikkend geluid duidelijk maakt dat je weg moet wezen.

Ik weet inmiddels dat de eerste Wattle bloesem het einde aankondigt van de nare winterkou in huis. Het zien van die struik vol lichtgele balletjes gaf me hetzelfde gevoel als bij de eerste sneeuwklokjes die boven de aarde uitkomen.

Na de Wattle beginnen de Jasmijn struiken te bloeien. Zo kenmerkend voor de lente in Sydney. De zoete, doordringende geur roept bij mij hetzelfde, vrolijke gevoel op als de Nederlandse krokusjes, wanneer je de kracht van de zon echt voelt toenemen. Ook associeer ik die reuk met onze eerste weken op Australische bodem. Toen ik nog geen benul had van de natuur hier. Sommige mensen zijn er allergisch voor.

Bij het zien van een Amaryllis, denk ik aan de kerst. Mijn moeder gaf ons er in Nederland vaak één cadeau om in een hoge glazen vaas, in de warmte van de vensterbank, tot bloei te laten komen. Voor mij zijn de grote bloemen onderdeel van de kerstversiering in huis. Als we elkaar later belden, informeerde ze altijd hoeveel bloemen er verschenen waren. Die koppeling is ingewikkeld nu, want de Amaryllissen schitteren hier, gewoon in de tuin, in het voorjaar. En kerst valt hier dus in de zomer. Daarbij komt dat ik met dertig graden en een groene omgeving überhaupt nul kerstgevoel heb.

Dat de seizoenen op het zuidelijk halfrond anders werken, blijkt ook uit het feit dat ik heel binnenkort voor Anne nieuwe dansschoenen moet regelen voor de kerst-uitvoering. Maar daar ben ik nu in de lente, in mijn korte broek, dus nog lang niet mee bezig…

Geniet mee van de Australische lente en de verrassende bloemen. Bekijk hieronder onze eigen foto’s.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s