Wij presenteren u

Het was een saaie ochtend, maar wat was ik trots op Casper en Anne. Toen ik 45 minuten voor aanvang op school arriveerde, waren de eerste rijen al bezet. Ik nam snel plaats tussen de andere ouders en grootouders, blij met een plekje in de schaduw.

Een half uur later, ik was mezelf al koelte aan het toe waaieren met het programmaboekje, kwamen de 400 leerlingen keurig achter hun juf of meester aangelopen en namen gedisciplineerd plaats op hun stoeltjes voor het podium. Ik had oogcontact met Casper, die opgewekt naar me zwaaide. Iets later wierp ik Anne een kushandje toe. Ze lachte en liep al kletsend met haar vriendinnen naar haar plaats. Ondertussen werden er op het videoscherm prachtige foto’s van alle activiteiten van het afgelopen jaar gepresenteerd.

De twee school captains, een jongen en een meisje, opende beleefd deze Presentation Day 2019. Daarna zongen de leerlingen heel zachtjes het schoollied. Ik luisterde naar de speeches over hoe trots iedereen was op deze leerlingen, hoe je alles kunt bereiken als je maar doorzet, hoe goed we het deden als school en naar alle bedankjes aan de ouders en vrijwilligers voor het steunen van de community. Ondertussen checkte ik even het nieuws en de berichten op mijn telefoon.

Het ruim twee uur durende programma bestond uit het uitreiken van awards aan uitzonderlijke leerlingen. Studenten die het afgelopen schooljaar opgevallen waren door hun leiderschap, buitengewone leerprestaties en ongekende snelheden en hoogtes bij sportevenementen. Tussendoor applaudisseerden wij. Maar niet te vaak, alleen als de docent daarvoor het teken gaf.

Eén van de eerste awards in het programma werd toegekend aan een leerling die het afgelopen jaar had uitgeblonken in good citizenship, voorbeeldig burgerschap. Ik rolde met mijn ogen, maar zag tot mijn verbazing dat mijn vriendinnen juist vol verwachting rechtop gingen zitten. Zonder nog de winnende naam prijs te geven, sprak de adjunt-directeur trots over de onbaatzuchtigheid en compassie van deze leerling. Het was een mooie, oprechte speech en toen ten slotte de dochter van een vriendin als winnaar bekend werd gemaakt, volgde ik automatisch het publiek in een bewonderend en daverend applaus.

Daarna werden steeds zes kinderen van een bepaalde klas naar het podium geroepen om hun onderscheiding in ontvangst te komen nemen. Te beginnen bij de kleuterklassen. Steeds wanneer de zes leerlingen netjes met hun award voor de borst in een rijtje stonden, en wij weer mochten klappen, werd er een foto gemaakt. Daarna nam de docent de awards weer in! Om ze netjes te houden. Het duurde en het duurde.

Eindelijk was Anne’s klas aan de beurt. Zij mocht naar voren komen! Outstanding Effort in English and Research. Ik was meteen weer bij de les, apetrots klapte ik extra hard voor haar en genoot van haar stralende gezicht daar op het podium. Wat een heerlijke verrassing dat ook Casper beloond werd! Outstanding Effort and Improvement. Hij keek zo blij. Misschien zelfs opgelucht, want blijkbaar zaten alle kinderen de hele ochtend te hopen op een A4tje met gouden krulletters.

september 2019. Anne & Casper in winteruniform

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s